Anasayfa » Ziynet'in Kaleminden

Bayramda Adettir

27 Ağustos 2011 1.953 views 2 Yorum

Twitter’da gördüğüm bir konuydu, başlığını ordan alıp başladım yazmaya. Çoğu ailelerde bayram neşesi kalmamış. Herhangi bir tatil gözüyle bakılıyor, ama bizde hiç öyle değil. Bayramın ilk günü özeldir, sabittir bizde. Ben küçükken, daha bayram gelmeden önce başlardı bayram heyecanı. Bayramlıklar alınır, hazırlıklar yapılırdı. Bayrama 3-4 gün kaldı mı hep sayardım. “Yatcaz kalkcaz yatcaz kalkcaz … bayraaaam” diye. Ertesi gün bi “yatcaz kalkcaz” azalırdı, saymaya devam.  Heralde daha sayıları bilmiyorken başlamışım bu saymaya. Küçükken Barış Manço’yu çok izlerdik, ondan olsa gerek, annemden “Bugün bayram, erken kalkın çocuklar” diye uyandırmasını isterdik, eğer öyle demezse eksiklik gibiydi. Büyüyünce aramızda espriye döndü bu olay:)

Bayram sabahı kalkılır, sonra herkes giyinir ve dooğru babaanneme. Güneş bile yeni yeni açmaya başlamışken.. Ben kendimi bildim bileli bu böyle. Çok küçükken, ben hatırlamadığım zamanlar bile hep böyleymiş.  Diğer amcamlardan da önce ilk biz gideriz. Bu birinciliğimizi de hiç kaptırmadık mazimizde:)  Babaanneme gittiğimizde genelde yarı uyuyor olurum. Bu sırada diğer amcamlar da gelir. Bir yandan kahvaltı hazırlanırken, diğer yandan erkekler hazırlanırlar. Tam son dakikada namaza inerler, çünkü cami babaannemlerin tam karşısında. Kalabalıktan dolayı da o cami dolar, dışarılara taşar ve apartmanın kapısına kadar gelir. Babamlar da sadece aşağıya inerler, apartmanın kapısına kadar. Sonra bayram namazı başlar, ben balkondan namaz kılanları izlerim. Süper bir görüntü, çok kalabalık olunca, böyle herkes birden. Asıl siz namaz bittikten sonraki kargaşayı görün: birbirine girmiş onca insan, orda bir sürü gevrekçi (izmirli olmayanlar anlamaz, yani sizin simitçi) yetiştiremiyor gevrekleri, öteki tarafta baloncu balon satcam derdinde. Ben o manzaraya ve o kargaşaya dalmışken kapı çalar. Eve ilk gelen erkek bayramı getirmiş olur. Herkes birbiriyle bayramlaşır. Sabah ilk geldiğimizdeki bayramlaşma sayılmaz, sahtedir o:)

Sonra hep birlikte kahvaltıya otururuz. Genelde sığmayız, büyükler ve çocuklar olarak ayrılırız. Sonra oturur konuşulur, harçlıklar da toplanır bu arada=) Sonra erkekler dedemin mezarını ziyarete giderler, biz kız kıza bir süre daha otururuz. Sonra da ortalık toplanır. Tatlılar yendikten ve babaannemin aldığı çikolatayla şekerler sömürüldükten sonra yavaş yavaş gitmeye başlarız. Biz ikinci olarak anneanneme giderdik, ama artık durum biraz farklı. Çünkü dedemden sonra bu sene anneannemi de kaybettik. Artık başka ziyaretlere gideriz, böyle uzaar gider.. Eski bayramlardan bir diğer farkı da, artık bize gelenler de çoğaldı. Eskiden hep biz gezerdik, anca son gün misafir ağırlardık. Ama artık daha çok gelenimiz var, galiba yaşların ilerlediği bu şekilde anlaşılıyor. Bu anlattıklarımın hepsi bayram puzzle’ımızın birer parçası. Biri eksik oldu mu tam bayram olmuyor yani.

Her sene bayramlarımız aynı şablon üzerinden yaşandığı için, bir kere yazdım ama hep güncel kalacak bu yazı, kârdayım:)

Ee ne diyordum?! Yatcaz kalkcaz yatcaz kalkcaz yatcaz kalkcaz, bayraaaam!

2 Yorum »

  • Sessiz Çocuk dedi ki:

    Nesibe Hanım,
    Dediğiniz gibi her bayram sabahı sanki insanın içinde hoş bir his oluşuyor. Bir mutluluk, bir sevinç gibi türden şeyler. Bana göre sanki bu yüzden diğer günlerden ayrılıyor. Bayramlaşırken kardeşlerimizle, yüzlerindeki hoş tebessüm bizim sıkıntılarımızı da unutturuyor. Eski değerleri bu kadar güzel anlattığınız için teşekkürler.

  • Ziynet dedi ki:

    Rica ederim

Yoruma Açığız! :)

Be nice. İçeriği çirkin olmadığı sürece her yoruma, öneriye ve soruya "evet" :)

Etiketler: , , ,