Anasayfa » Ziynet'in Kaleminden

Twitter Âdabı

10 Ağustos 2012 3.328 views 4 Yorum

"Twitter’a, henüz bu platform meşhur olmadan önce girmiştim. Bana hitap edecek bir platform olduğunu biliyordum, o yüzden erken davrandım. Ama o zamanlar daha az kişi vardı. Şimdi herkes bir hesap açıyor maşallah, ama ne kadarı bilinçli, tartışılır.

Öncelikle terimlerden bahsedeyim. Bu platformun adı twitter, tweetter diye bir şey yok, unutun. Atılan her iletiye de tweet denir. Cıvıltı atmak:)) gibi şekilleriyle komik olacağı için orijinal haliyle kullanılır ve tweet atmak denir. Twit atmak diye de bir şey yok. Türkçesini yazıp tivit atmak diyenlere lafım yok tabi, hakları. Sonra bir de mention atmak vardır. Menşın gibi bir şekilde türkçe kullanılıyor, okunduğu gibi. Ancak böyle kullanılınca da anlamını bilmiyor insanlar, orayı msn’e çeviriyorlar. Naber napıyon muhabbetlerinden ibaret bir platform yapıyorlar. Orası bunlar için .  Arkadaşlık olsun, arkadaş grubunuzdaki muhabbetler olsun, ne kadar özel o kadar güzel.. Arada bir yazılır, tamam da, devamlı msn modunda kullanılmaz ki.

Bir de favoriler kısmı var. Favorilere eklemeye favlamak deniyor, havlamak gibi bir kelime, hoşuma gitmiyor pek ama kullanıyorum:) Geçenlerde oturdum insanların favlarına baktım. Kimisi hiç favlamamış, tamam olabilir. Kimisi de durup durup kendini favlamış, bu enaniyeti anlamadım. Zaten sen yazıyorsun, kendi kendini beğenmenin anlamı ney. Bir değil, iki değil, paso kendin:) Bana değişik geldi:)

Sonra bir de fenomenler var. Gerçekten bazıları çok zekice kelime oyunları yapıyorlar, yazıyorlar. Ben de seviyorum, takip ettiklerim var.  Ama bir grup insan var ki, fenomen olma sevdasındalar… Bunlar sağı solu takip edip dururlar, bir sürü insanı takip ederler, takipçileri de artar. Sonra herkesi unfollow ederler ve kendilerini fenomen ilan ederler. Benim de başıma geldi. Bir arkadaşım, ben de dahil birçok arkadaşını unfollow etmiş, 50-60 kişi takip ediyor, 1000den çok takipçisi var, kendince fenomen triplerine girmiş. İşin ilginç tarafı beni takip eden kendisiydi. Ve geçen gün linkedin gibi (bence en profesyonel platform kendisi) öyle bir platformda beni eklemiş. Anlam veremedim. Profesyonel hayatında niye beni görmek istersin be insan!

Tanıdığım ve az bile olsa değer verdiğim bir arkadaşım beni ekleyince, geri eklememek gibi bir durumda bulunamam. Arkadaşım dediğim bir insanı, hele ki fenomenlik uğruna unfollow etmeyi bana anlatmayın, yok, anlamam ben bunu. O arkadaşıma, o kendince fenomen olan arkadaşıma da son bir şey söylemek zorunda olsam, kesinkes cümle kurmak zorunda olsam, dünya kurtulcak olsa bu sayede filan:), söyleyeceğim tek şey, ona linkedin profiline çalıştığı meslek olarak Twitter’da fenomen yazması olurdu. O kadar uğraştı, arkadaşlarını sildi, bari bir işine yarasın, yazıktır. Ama bir saniye bile muhatap olmak zorunda olmamak güzel. Ben alacağım dersi de aldım, bana yeter. Demek ki sinsi insanlar her yerde küçük işler peşindeymiş, gerçek-reel fark etmiyor.. Huyumuzu güzel et Ya Rabbim!

Tanımadığım insanları  unfollow etmem için, küfürlü bir tweet’ini görmem yeterli mesela. Ama tanıdıklarımdan, istisna da olsa, beni takip ettiği halde unfollow ettiğim insanlar oldu. Bir tanesi çok değer verdiğim bir insandı, çok değişmişti zamanla. Takip ettiğim arkadaşlarımın hepsiyle aynı görüşte miyim, hayır. Gerek de yok zaten, ama o çok yakınımdı benim. Artık yazdıklarını görmeye dayanamıyordum, konuştum olmadı, göz görmez gönül katlanır misali, gerçek hayatta da sildim twitter’da da. Ve onu da, beni takip etmiyor duruma getirdim. Eskiden böyle bir seçenek vardı twitter’da. Geçenlerde birini daha sildim. O da kendimce çok değer verdiğim bir insandı. Kafamda, beynimde, kalbimde, mantığımda farklı bir yere oturmuştum. Sonra takip etmemem gerektiği düşüncesi kesinleşince, kendime kabul ettirdim bunu. Sonra da profiline girip bakmamak için, önce beynime empoze ettim takip etmemem gerektiğini ve sonra da unfollow ettim. Artık twitter’da onun beni takip etmesini engelleme diye bir seçenek yok. Ben de kendimce bir yol buldum. Bir kişiyi engelleyince, sizi takip etmiyor duruma geliyor. Sonradan engeli kaldırınca, hiçbir şey olmamış gibi dursa da, artık o kişi sizi takip etmiyor. Madem habersiz sildim, onun da beni takip etmesini engellemeden yapmadım bunu, yapamadım.

Twitter’da gerçekten ufuk açıcı insanlar var ve gündeme dair yazdıkları takip edilesi. Birçok beni takip etmeyen ünlü, köşe yazarı, bakan takip etmeme rağmen, takipçi sayım takip ettiklerimden çok. Geçenlerde bir tweet attım, şöyleydi: “vazgeçemem deme, vazgeçmeden önce neler yaptığına bak. uğrunda elinden gelen çabayı gösterdiğin hiçbir şeyden vazgeçmek zor değil.”. İnsanlar bir yandan retweet yapıyordu, bir yandan da takipçi sayım arttı 10-15 civarında. Dün de Elif Şafak’a bir mention atmıştım ki, Elif Şafak RT yapınca, 112 kişi RT’lemiş. Takipçi sayım yine 20-25 kişi artmış. Ama şu var, o insanlar beni takip etse ne olur takip etmese ne olur. Takip eden insan demek, sorumluluk demek, herkese hitap etmek demek, dikkatli olmak demek. Biraz dini bir şey yazarsın, o sayı azalır, sonra başka bir şey yazarsın artar, takılır kendince, ne önemi var ki, umrumun kenarından teğet geçmez:)) Kendime bakarım, mention’larımı okurum, gerekirse muhatap olur cevabımı yazarım. Ama.. Geçen gün bir tweet’imi sadece 3 kişi RT yaptı, bir tanesi çok sevdiğim bir arkadaşımdı, diğer 2’si de üniversiteden hocalarımdı. Eğer ki tanımadığım 1000’lerce kişi beni RT yapsa bu kadar değerli olur muydu, olmazdı. Kıstas önemli bir şey..

Artı parantez şunu da belirteyim, twitter’ı hiç insanlara laf çarpmak için kullanmadım. Ordan söyleyip, üstüne alınacak kimsem yok, varsa da olmasın yani:) Orda yazdıklarım ya aklıma gelen kelimelerden yaptığım kombinasyonlardır, ya da düşüncelerimi yazarım gider. Tamam, parantezi kapatabiliriz:)

Bir de sağdan soldan gördüğü tweet’leri kendi yazmış gibi yazanlar var. Twitter’da âdap şudur, beğendiğin bir tweet’i RT edersin. Özellikle hesabı korumalıysa da şöyle yaparsın; RT yazar, kişiyi tag’ler, yanına da beğendiğin o tweet’i yazarsın. Ya da ünlü birinin sözüyse, sonuna söz sahibinin adını yazarsın. Veya kişiyi belirtmek istemiyorsan, hiç olmadı, 140 karakterin 2 tanesini harcar, başa ve sona tırnak işareti koyarsın. Bu kadarcık bir duyarlılık çok olmasa gerek. Böylece takip edenleri kandırıyor hissinden kurtulursunuz, içiniz rahat eder.

Belki de ben fazla hassas düşünüyorum, bilmiyorum.

Ama böyle düşünüyorum yani:)

Benden bu kadar tweetcanlar, take care..

Ziynet Nesibe

4 Yorum »

  • Yazar Beyin dedi ki:

    Güzel bir anlatım olmuş 🙂

  • Ziynet (admin) dedi ki:

    Teşekkür ederim:)

  • Abdullah dedi ki:

    Bir el kitabı bile olması gerekir kısıtlama dahi yapılabilir iş sadece mahtud karakter sayısı koymak değildir.Yazın için teşekkürler 🙂

  • Ziynet (admin) dedi ki:

    Rica ederim. =)

Yoruma Açığız! :)

Be nice. İçeriği çirkin olmadığı sürece her yoruma, öneriye ve soruya "evet" :)

Etiketler: , ,